เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สวี่ต้าเม่ากำลังเดือดดาลสุดขีด
ฉันข้ามเวลามายังปี 1958 อย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เข้าร่วมการแข่งขันทำลำโพงจนคว้ารางวัลที่หนึ่งมาอย่างงง ๆ ถูกพวกแกบังคับให้มารับตำแหน่งรองผู้อำนวยการโรงงานบ้าบออะไรนี่ เพิ่งจะสร้างผลงานได้นิดหน่อย พวกแกก็โผล่หน้ามาขอแบ่งอำนาจไปดื้อ ๆ แถมยังบังคับให้ฉันเห็นดีเห็นงามกับความคิดและการตัดสินใจของพวกแกอีกอย่างนั้นหรือ
ความน่าจะเป็นแบบนี้ มันต่ำกว่าศูนย์เสียอีก
พ่อเป็นถึงยอดมนุษย์ไปแล้ว ไร้เทียมทานไปแล้ว พ่อมีดวงจันทร์ทั้งดวงอยู่ในมือ มีประเทศเอกราชที่มีอธิปไตยเป็นของตัวเองอยู่ต่างแดน แล้วทำไมจะทำอะไรสักอย่างยังต้องมามัวหน้าพะวงหลังคอยแคร์ผลกระทบด้วยวะ
อยากเล่น ฉันก็เล่น ไม่อยากเล่น พ่อก็ล้มโต๊ะแม่มเลย
พ่อไม่อดทนอีกต่อไปแล้ว เชิญพวกแกไปเล่นขายของกันเองเถอะ
ในห้องประชุม ทุกคนต่างไม่เข้าใจท่าทีเช่นนี้ของสวี่ต้าเม่าเลยสักนิด