เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ระหว่างมื้ออาหาร สวี่ต้าเม่าเอ่ยถามผู้อำนวยการหวังถึงสถานการณ์ผู้ลี้ภัยในตอนนี้ ซึ่งแนวโน้มไม่สู้ดีนัก เวลานี้ภัยพิบัติในพื้นที่ต่าง ๆ เริ่มปรากฏให้เห็นแล้ว สวี่ต้าเม่าเข้าใจดีว่าต่อไปสถานการณ์เช่นนี้จะยิ่งมีมากขึ้นเรื่อย ๆ แต่เขาก็จนปัญญาเช่นกัน
ต่อให้ตอนนี้คุณมีเงิน คุณก็ซื้อเสบียงไม่ได้หรอก ผลผลิตลดลง ภัยแล้งรุนแรง รองผู้อำนวยการโรงงานตัวเล็ก ๆ อย่างคุณจะมีปัญญาทำอะไรได้
“อย่างน้อย ก็ต้องหาที่พักพิงให้เด็ก ๆ ก่อน……”
สวี่ต้าเม่ามองไปยังอี้เสี่ยวเทียนที่กำลังกินอาหารอย่างระมัดระวัง เด็กคนนี้ถือว่ามีวาสนาที่ได้มาเจอหลิวชุ่ยหลาน แต่เด็กคนอื่น ๆ จะทำอย่างไรต่อไป
สวี่ต้าเม่าปรึกษากับโหลวปั้นเฉิงครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินไปพูดคุยกับผู้อำนวยการหวัง
“พ่อตาของผมยังมีโรงงานเล็ก ๆ ที่ถูกทิ้งร้างอยู่อีกแห่ง ตอนรวมกิจการรัฐและเอกชน เครื่องจักรทั้งหมดถูกขนย้ายออกไปนานแล้ว เหลือเพียงอาคารโรงงานสองหลังที่พอจะให้คนอยู่อาศัยได้”