เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อี้จงไห่เดินหน้าบึ้งตึงออกมาด้วยความโกรธจัด แถมยังกระแทกปิดประตูเสียงดังปัง
“ชุ่ยหลาน เธอรีบพาเด็กคนนี้กลับไปส่งเดี๋ยวนี้เลย! ไม่มีใครเขาทำอะไรแบบนี้หรอก ไม่บอกไม่กล่าวสักคำก็พาเด็กเข้าบ้านมาเฉยเลย!”
ผู้อำนวยการหวังรีบเดินตามออกมาคว้าแขนอี้จงไห่ไว้ “ตาอี้ นี่พวกเรากำลังปรึกษากันอยู่ไม่ใช่หรือไง คุณจะโมโหโวยวายเสียงดังทำไม เด็กตกใจกลัวหมดแล้ว!”
ส่วนป้าอี้หลิวชุ่ยหลานก็จูงมือเด็กชายตัวน้อยที่ร้องไห้ด้วยความตกใจมายืนอยู่ที่หน้าประตูบ้านตัวเอง
“เรื่องนี้ไม่ใช่การปรึกษา แต่ฉันกำลังแจ้งให้คุณรู้อี้จงไห่ ถ้าตกลงพวกเราก็อยู่ด้วยกันต่อไป แต่ถ้าไม่ตกลงพวกเราก็หย่ากัน ฉันจะเลี้ยงเด็กคนนี้เอง!”
ทุกคนต่างงุนงงเป็นไก่ตาแตก ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น จู่ ๆ งานเลี้ยงรับญาติบุญธรรมดี ๆ ทำไมถึงกลายเป็นเรื่องจะหย่าร้างกันไปได้