เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“มีเรื่องอะไรเหรอ?”
สวี่ต้าเม่าเองก็รู้สึกแปลกใจ บ้านเขากับบ้านของอี้จงไห่ ไม่น่าจะมีเรื่องอะไรให้ต้องเสวนากันนี่นา?
เรื่องตำแหน่งงาน? อี้จงไห่ก็ไม่ได้ขาดแคลนเสียหน่อย
เรื่องความขัดแย้ง? ช่วงนี้อี้จงไห่สงบเสงี่ยมเจียมตัวมาก ตรงกันข้าม เขายังคอยจุนเจือครอบครัวที่ยากจนในลานบ้านอยู่เป็นระยะ จนช่วงหลังมานี้เสียงชื่นชมเริ่มดีขึ้นไม่น้อย ไม่ต้องพูดถึงว่าบริจาคไปมากน้อยแค่ไหน แต่อย่างน้อยตอนนี้ก็ลงมือทำจริง ไม่ใช่ดีแต่พูดลอย ๆ เหมือนเมื่อก่อน
สำหรับสวี่ต้าเม่าแล้ว ตราบใดที่ไม่มาระรานเขา ต่อให้อยากตั้งตัวเป็นเจ้าพ่อครองลานบ้านเขาก็ไม่คิดจะเข้าไปยุ่ง
“ก็ช่วงบ่ายฉันกำลังตากแดดซักผ้าอยู่ในลานบ้าน ป้าใหญ่ก็เดินเข้ามาชวนคุยเรื่องสัพเพเหระ แล้วก็พูดอ้อมค้อมถามฉันว่า ถ้าพวกเราไม่มีลูกสืบสกุล ต่อไปในอนาคตจะแก้ปัญหาเรื่องคนเลี้ยงดูยามแก่เฒ่ายังไง”
“ฉันก็เลยตอบไปตรง ๆ เลยว่า ปัญหาของคุณยังไม่แน่นอน แต่ก็ยังมีหวังรักษาให้หายได้ แค่ต้องทุ่มเงินเยอะหน่อย ซึ่งบ้านเราก็มีฐานะพอจะจ่ายไหว”