เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เดี๋ยวก่อนนะ ประเทศชาติไม่อนุญาตให้เอกชนซื้อขายกันเองไม่ใช่เหรอ? นั่นมันเข้าข่ายเก็งกำไรค้ากำไรเกินควรไม่ใช่หรือไง?”
สวี่ต้าเม่าชะงักค้างไป อะไรกัน ผู้นำใหญ่อย่างคุณจะนำทีมฝ่าฝืนกฎระเบียบของประเทศเสียเองเรอะ?
ทว่าผู้นำใหญ่กลับหัวเราะร่า “แต่สหายมักซิมไม่ใช่คนประเทศเรานี่นา?”
“หา?”
“เขามาช่วยประเทศเราก่อสร้างพัฒนา บังเอิญถูกใจลำโพงที่คุณสวี่ต้าเม่าทำขึ้น เลยอยากซื้อกลับไป ของของคุณไม่ใช่โบราณวัตถุ และไม่ใช่สินค้าที่หมุนเวียนอยู่ในท้องตลาด แต่เป็นงานฝีมือที่คุณทำขึ้นเอง แถมเขาก็ไม่ได้ใช้เงินหยวนซื้อด้วยซ้ำ”
“ลำโพงของคุณไม่มีแม้แต่ราคากลางในตลาด จะเรียกว่าเก็งกำไรค้ากำไรเกินควรได้ยังไง? กฎหมายข้อนี้มีไว้ป้องกันการปั่นป่วนตลาด คุณไม่มีตลาดรองรับด้วยซ้ำ จะไปเข้าข่ายเก็งกำไรค้ากำไรเกินควรได้ยังไงกัน?”
สวี่ต้าเม่าถูกเขาพูดกล่อมจนมึนงง ฟังดู……คล้ายจะ……เหมือนจะ……มีเหตุผลแฮะ
ในเมื่อผู้นำใหญ่อย่างคุณเอ่ยปากเองแล้ว คุณบอกว่าไม่ผิด งั้นก็ไม่ผิดสินะ?