เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทุกคนไม่เชื่อ จึงพากันนับจำนวนซี่คราดบนภาพถ่ายอันเลือนรางนั้นใหม่อีกครั้ง——มี 6 ซี่ ส้อมตักขี้ที่ใช้ตักอาหารสัตว์ในหมู่บ้าน หน้าตามันก็แบบนี้เป๊ะเลย!
“แม่งเป็นส้อมตักขี้จริง ๆ ด้วย! สวี่ต้าเม่า สายตาแกคมกริบชะมัด!”
มีเพื่อนร่วมงานจอมยุ่งยกนิ้วโป้งให้สวี่ต้าเม่า ทำเอาสวี่ต้าเม่ากระอักกระอ่วนใจเล็กน้อย
ไม่ได้ดูออกสักหน่อย แต่เป็นคนเขวี้ยงออกไปเองกับมือ ก็ต้องรู้อยู่แล้วสิ แต่เรื่องแบบนี้แม่งพูดออกไปได้ที่ไหนกันล่ะ
“ดาวเทียมของหมีขาวโดนส้อมตักขี้สอยร่วงเนี่ยนะ ล้อเล่นกันแรงเกินไปแล้วมั้ง”
คนในแผนกประชาสัมพันธ์ล้วนเป็นพวกใช้เส้นสายเข้ามาทำงานรอวันเกษียณ โดยพื้นฐานแล้วก็ไม่มีหวังจะได้เลื่อนตำแหน่งอะไร บรรยากาศในแผนกจึงค่อนข้างปรองดองกันอย่างประหลาด ปกติทุกคนก็คุยโม้โอ้อวดสัพเพเหระกันไปเรื่อยเปื่อยไม่เป็นโล้เป็นพาย ประเด็นสำคัญที่สุดก็คือ ระหว่างทุกคนแทบไม่มีผลประโยชน์ทับซ้อนกันเลย