เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“เอ่อ ท่านผู้นำหลี่ โดยทั่วไปแล้วเขามักจะตั้งชื่อทำนองว่าสาธารณรัฐ สหรัฐ หรือสหพันธรัฐอะไรพวกนี้น่ะ……” แม้แต่เฉินปั๋วอันก็ยังทนฟังไม่ไหว ต้องกระซิบเตือนอยู่ข้าง ๆ เบา ๆ
“อ้อ ๆ งั้นก็…สาธารณรัฐสหพันธรัฐสหรัฐเมืองหลี่เจีย!”
ทุกคนในห้องต่างยกมือขึ้นกุมหน้าผากพูดไม่ออกกันเป็นแถว
แค่นี้เองเรอะ?
ไหนว่ามองการณ์ไกลไง?
ยัยนี่คงนึกว่ากำลังเล่นขายของอยู่แน่ ๆ เลยใช่ไหม?
สวี่ต้าเม่าอยากจะจับเธอหิ้วปีกกลับไปเรียนหนังสือที่หัวกั๋วเสียจริง ในฐานะผู้นำเมือง ในฐานะผู้นำประเทศในอนาคต เธอช่วยมีความรู้รอบตัวมากกว่านี้หน่อยได้ไหม?
แต่เรื่องนี้จะโทษเธอก็ไม่ได้ ผู้ใหญ่ในบ้านต่างก็เสียชีวิตกะทันหันกันหมด เธอจึงถูกผลักดันให้ขึ้นมารับตำแหน่งผู้นำเมือง แถมยังเป็นลูกหลานชาวจีนรุ่นที่ห้า แล้วยังอยู่ในที่กันดารปิดกั้นข่าวสารอย่างมาดากัสการ์อีก เรื่องราวมากมายในโลกภายนอกเธอจึงไม่เคยรู้มาก่อน