เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
วันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1958 เวลาประมาณ 6 โมงเช้า ท้องฟ้าเพิ่งจะเริ่มสางรำไร
หน้าสถานีตำรวจ แม้จะรู้สึกคับแค้นใจเพียงใด แต่อี้จงไห่ก็ทำได้เพียงลากตัวแม่เฒ่าเจี่ยกับเจี่ยตงซวี่กลับไปเท่านั้น ถึงจะวุ่นวายกันมาตลอดทั้งคืนโดยไม่ได้อะไรติดมือเลยจนน่าเจ็บใจ แต่ถึงเวลาก็ยังต้องไปทำงาน ตอนนี้เขาเริ่มรู้สึกมืดแปดด้านทำอะไรไม่ถูกขึ้นมาจริง ๆ แล้ว
เขาเป็นคนใจแคบและมีความต้องการควบคุมบงการสูงมาก เมื่อก่อนตอนที่ยังมีส่าจู้อยู่ ไม่ว่าในลานบ้านสี่เหอหยวนจะเกิดเรื่องอะไรขึ้น แค่ใช้ไม้ตายสามกระบวนท่าพื้นฐานก็จัดการได้อยู่หมัดแล้ว
เริ่มจากเปิดประชุมใหญ่เพื่อใช้ศีลธรรมบีบบังคับ
จากนั้นก็ให้ส่าจู้ใช้กำลังเข้าข่มขู่ปราบปราม
ถ้าเรื่องบานปลายใหญ่โตก็ไปเชิญยายเฒ่าหูหนวกออกมา
บ้านตระกูลเจี่ยก็คอยช่วยอาละวาดตีโพยตีพายผสมโรง
และถ้าจนตรอกจริง ๆ ที่โรงพักแห่งนี้เขาก็ยังอ้างได้ว่า “มีเส้นสาย” แถมยายเฒ่าหูหนวกยังมีคนหนุนหลังอยู่ในโรงงานอีก
ด้วยกระบวนท่าต่อเนื่องชุดนี้ ลานบ้านสี่เหอหยวนจึงกลายเป็นอาณาเขตที่อี้จงไห่กุมอำนาจเบ็ดเสร็จแต่เพียงผู้เดียว ถูกบริหารจัดการจนแน่นหนาประดุจถังเหล็ก