กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ดาวซู่หวงในฐานะดาวชายขอบของจักรวรรดิ แทบจะทุกสามถึงห้าปีก็ต้องถูกสัตว์มารโจมตี
แต่ตอนนี้ซือเฉินไม่อยากให้สัตว์มารมาเลยสักนิด
จอมพลก็ไม่อยู่ หลิงจวินก็ไม่อยู่ กองทัพอาวุธเทพของเจียงซูซูก็ไม่อยู่ แม้แต่คนคุมสถานการณ์ก็ยังไม่มี สักเกิดคลื่นสัตว์มารขึ้นมา เขากลัวว่าตัวเองจะรับมือไม่ไหว
อีกทั้งอวี๋เซียวก็ไม่มีทางยอมเชื่อฟังเขา
เป็นอย่างที่คิด วินาทีถัดมาก็ได้ยินเสียงหัวเราะของอวี๋เซียวดังขึ้น “กลัวอะไร ลู่เย่า นายกลับมาได้เลย เดี๋ยวผมจะส่งคนไปสมทบรับนาย”
ซือเฉินหันไปมองเขาอย่างเดือดดาล “นายพลอวี๋เซียว คุณหมายความว่าอะไร คุณจะล่อฝูงสัตว์มารมาโจมตีดาวซู่หวงงั้นหรือ คุณเคยคิดถึงความปลอดภัยของประชาชนบ้างไหม”