ตอนที่ 229 วิจัยของใหญ่สักอย่าง

ตาของเซิ่งหนานบวมจนมองไม่เห็นลูกตา มัว ๆ ก็ไม่รู้ว่าใครเหยียบหน้าของเขาหลายที โกรธจนตาแดงก่ำเลือดคั่ง อยากลุกขึ้นมาอัดอีกฝ่ายเดี๋ยวนั้น

แต่เขาลุกไม่ขึ้น! พอคิดถึงตรงนี้ ลำคอของเขาก็คันยุบยิบ สำรอกเลือดออกมาอีกอึกใหญ่

สุดท้ายหัวหน้าหน่วยยามพาคนมา พาพวกเขาที่สภาพน่าสังเวชกลับไปยังกองทัพที่สอง

หลังจากถูกฟ้าผ่าครั้งก่อน เซิ่งหนานก็มีชื่อเสียงอีกครั้ง — ข้างนอกต่างลือกันว่าเซิ่งหนานพาผู้ใต้บังคับบัญชาไปเที่ยวเตร่ที่ไหนไม่รู้ ถึงได้ถูกคนอัดเละขนาดนี้!

คนอยากรู้เป็นระลอก ๆ อาศัยชื่อการเยี่ยมไข้มาสืบข่าว แต่เซิ่งหนานจะยอมพูดได้ยังไง? แข็งใจไม่กล้าเอ่ยสักคำ!