ตอนที่ 190 เจ้าของดอกไม้มาหาแล้ว

เสียงดังไปไกลพอสมควร แต่ความเศร้าโศกแค้นในน้ำเสียงนั้นฟังแล้วชวนใจหายจริง ๆ

เหอเหมียนเหมียนหยิบองุ่นเขียวลูกหนึ่งโยนเข้าปาก แล้วหยิบอีกลูกป้อนให้เจียงซูซู พลางพูดว่า

“ไม่คิดเลยว่าจะมีนักเพาะปลูกปลูกดอกไม้ด้วยนะ? ฉันนึกว่าปลูกแต่ของที่กินได้ซะอีก……”

“บางคนชอบดอกไม้ไง ในกาแล็กซีนี้ดอกไม้ถือเป็นสิ่งของที่ค่อนข้างล้ำค่าอยู่……ขอแค่มีคนชอบก็ขายได้ราคาดี ธรรมชาติก็ย่อมมีคนยอมปลูก แต่การปลูกดอกไม้ยากพอสมควร จะให้ออกดอกยิ่งยากเข้าไปอีก ปีนี้สถาบันของเรามีแค่สองคนที่ปลูกดอกไม้ไว้ไม่กี่ต้น……” ถังอี้พูดพร้อมยิ้ม

เหอเหมียนเหมียน: “ใช่ ดอกไม้ล้ำค่าจริง ๆ ร้านฉันก็ไม่ได้สั่งของเข้ามาเป็นปีแล้ว คนบนดาวซู่หวงของเราซื้อกันน้อยอยู่……แต่ว่าพูดไปแล้ว ช่อดอกไม้ที่พวกคุณเตรียมมาก็สวยใช้ได้เลย……”

ช่อดอกไม้ที่เจียงซูซูอุ้มอยู่ในอ้อมแขนบานสะพรั่งหมดแล้ว ดูท่าทางเพิ่งเก็บมาไม่นาน ยังมีน้ำค้างเกาะอยู่ สดใหม่มาก

ส่วนเด็กสาวก็กำลังอยู่ในวัยอ่อนเยาว์สดใสที่สุด รอยยิ้มกระจ่างใสน่ารัก จนชั่วขณะหนึ่งแยกไม่ออกว่าดอกไม้สวยกว่าหรือคนสวยกว่า

ทุกคนนึกถึงพ่อของเจียงซูซู เจียงเฟิงตอนหนุ่มก็อาศัยหน้าตาหล่อเหลาเป็นชายงามอันดับหนึ่งของดาวซู่หวง ย่อมเลี้ยงลูกสาวให้สวยขนาดนี้ได้อยู่แล้ว