กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เรื่องที่นักเรียนชั้นเรียนระดับหนึ่งกับระดับสองทะเลาะกันเช้าวันนั้น พวกเขารู้กันหมดแล้ว ฝ่ายชั้นเรียนระดับสองก็แข็งกร้าว พอหลังจากนั้นก็ไม่ไปดูพืชพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมอีกเลย
ก็พวกเขาคิดมาตลอดว่าพืชพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมคือของที่ใครสักคนซื้อมาทำการโกง เด็ก ๆ ชั้นเรียนระดับหนึ่งจะมีความรู้เรื่องการเพาะปลูกอะไรกัน
“ฉันได้ยินว่าช่วงนี้พวกเธอไม่ได้ไปสังเกตพืชพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมกันอีกแล้วใช่ไหม? พวกเธออายุก็ไม่น้อยแล้ว ต้องรับผิดชอบชีวิตตัวเอง... เอ่อ ใช่ ในห้องเรียนเรา ฉันเลือกไป๋เยวี่ยกับเซิ่งเมี่ยวเมี่ยวให้ไปร่วมงานแลกเปลี่ยนกับสถาบันเพาะปลูกสัปดาห์หน้า เสาร์อาทิตย์นี้เตรียมตัวให้ดี เลิกเรียน~”
อาจารย์ยิ้ม ไม่ตอบตรง ๆ หันหลังเดินออกจากห้องเรียน
พวกเขาไม่ใช่เด็ก ๆ แล้ว เป็นผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสองอันทรงเกียรติ ควรมีความคิดและการตัดสินใจของตัวเองแล้ว...
เด็กหนุ่มที่เมื่อครู่ตะโกนถามว่าใครเป็นคนปลูกพืชพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมไม่ค่อยพอใจ “อาจารย์พูดไม่จบก็เดินไปแล้ว...”
ใต้แท่น นักเรียนเริ่มจับกลุ่มกันสองสามคนแล้วคุยกันอีกครั้ง โดยเฉพาะข้าง ๆ สาวสองคนที่อาจารย์เอ่ยถึง มีคนล้อมจนแน่น
“ไป๋เยวี่ย ฉันว่าคนที่ปลูกต้องไม่ใช่เจียงซูซูแน่ ๆ เธอเป็นของไร้ค่านะ ทำให้พืชมีชีวิตรอดก็เก่งแล้ว จะปลูกให้ได้พลังวิญญาณเต็มเปี่ยมได้ยังไง?”