กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
บรรดาเด็กสาวที่ห้อมล้อมไป๋เยวี่ยอยู่ต่างตกตะลึงกับคำพูดนี้ของเธอ มีบางคนแอบดึงแขนเสื้อเธอเบา ๆ แล้วกระซิบว่า
“ไป๋เยวี่ย คำพูดแบบนี้พูดในหมู่พวกเราก็พอแล้ว อย่าไปพูดข้างนอกเลย”
“ใช่ พืชพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมต้นนี้ฝ่ายสถาบันของเรารับรองด้วยตัวเอง ถ้าคำพูดของเธอมีคนเอาไปพูดต่อ อาจารย์คนไหนได้ยินเข้าอาจโดนตำหนิเอาได้……”
ใครบ้างไม่รู้ว่าเด็กหัวเกรียนในชั้นเรียนระดับหนึ่งพวกนั้นทั้งไม่มีฝีมือ ทั้งไม่มีเทคนิค แถมยังมีของไร้ค่าที่ขึ้นชื่อเรื่องฉุดขาหลังอีกคน จะปลูกต้นกล้าดี ๆ แบบนี้ออกมาได้ยังไงกัน?