ตอนที่ 182 ทดลองปุ๋ยอินทรีย์

เจียงซูซูแสร้งทำเป็นครุ่นคิดอยู่หลายครั้ง จนเห็นว่าสีหน้าของพวกเด็ก ๆ ตึงเครียดขึ้นเรื่อย ๆ จึงพยักหน้าอย่างจริงจัง

“เห็นแก่ความจริงใจของพวกเธอ ฉันก็จะฝืนใจรับปากอยู่ชั้นเรียนระดับหนึ่งก่อนก็แล้วกัน”

ในห้องเรียนเงียบไปสามวินาที จากนั้นก็ระเบิดเสียงโห่ร้องยินดีสนั่นฟ้า

“อ๊า ๆ ๆ ... ห้องเรามีพืชวิญญาณพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมแล้วนะ”

“ฉันดีใจมากเลย ชั้นเรียนระดับหนึ่งของเราไม่ใช่ห้องที่อ่อนที่สุดทุกด้านอีกต่อไปแล้ว”

บางคนที่น้ำตาไหลง่ายก็ร้องไห้ออกมาด้วยความดีใจ เจียงซูซูมองแล้วก็ได้แต่หัวเราะไม่ออก

นี่มันนิสัยอะไรกัน โกรธก็ร้องไห้ ดีใจก็ร้องไห้ วิธีแสดงความรู้สึกเหลือแค่ร้องไห้แล้วจริง ๆ