กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ในลานหลังบ้าน ภายใต้แสงไฟ โครงหน้าของจั่วเซี่ยงหมิงดูคมเข้มจริงจังขึ้นกว่าเดิม มือใหญ่กำลังวางอยู่ที่เอวของเหลยอิงลูบขึ้นลูบลง
“อิง เลิกเล่นได้แล้ว นั่งยานอวกาศมานานขนาดนี้ต้องเหนื่อยแน่ ๆ ผมช่วยนวดให้คลายหน่อยนะ” เขากดเสียงต่ำ ปลอบด้วยสีหน้าจริงจัง
“แกพูดอะไรไร้สาระ ฉันซื้อห้องพักยานมานะ นอนมาตลอดทาง เหนื่อยหรือไม่เหนื่อยฉันไม่รู้เองหรือไง ต้องให้แกมาถูมาคลึงด้วยหรือ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ว่าแกคิดอะไรอยู่……ฮึ!”