ตอนที่ 164 อยากได้คณบดีที่อ่อนโยนกว่านี้

ลานโล่งด้านหลังของกองทัพที่หนึ่ง จอดยานบินไว้หลายลำทั้งใหญ่ทั้งเล็ก

มีคนกลุ่มใหญ่ยืนอยู่ข้างยานบินเหล่านั้น

เหยียนฉีลู่พูดพลางยิ้มตาเป็นสระอิ “ซูเป่า เดี๋ยวเธอจะขึ้นไปดูกับหลิงจวินด้วยใช่ไหม”

เขามองเจียงซูซู ทั้งว่านอนสอนง่ายทั้งร่าเริง ยิ่งมองก็ยิ่งถูกใจ เห็นความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดีขึ้นเรื่อย ๆ หลานชายมีรอยยิ้มมากขึ้นในช่วงนี้ ยิ่งรู้สึกปลื้มใจ