ตอนที่ 144 คนในตระกูลเซิ่งผู้น่าเวทนา

สัตว์มารบนดาวลั่วเฟิงอ่อนแอราวกับเป็นเพียงดวงดาวที่จักรวรรดิใช้เลี้ยงอาหารให้มนุษย์เท่านั้น มันไม่มีภัยคุกคามใด ๆ ต่อมนุษย์เลย เป็นไปได้อย่างไรที่จู่ ๆ จะเกิดคลื่นสัตว์มารครั้งใหญ่ที่ต้านทานไม่ได้เช่นนี้

นึกถึงสภาพน่าสังเวชของบรรดาผู้น้อยที่กลับมา ผู้นำตระกูลเซิ่งก็ยังไม่ยอมจำนนในใจ

“เสี่ยวหนาน ฉันไม่เชื่อ ไม่เชื่อเลย ตอนที่จากไปยังเป็นเด็ก ๆ ที่เต็มไปด้วยชีวิตชีวา ไม่กี่วันไม่เห็นกลายเป็นแบบนี้ได้อย่างไร ฉันจะรับได้อย่างไร ฉันจะอธิบายกับพ่อแม่ญาติพี่น้องของพวกเขาได้อย่างไร”

พูดจนถึงท้ายเสียงก็เริ่มสะอื้น

สีหน้าของเซิ่งหนานย่ำแย่ เขาเงียบไม่พูดอะไร