เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ปลิดชีพเทพตั้งแต่ถือกำเนิดสติปัญญามา ไม่เคยรู้สึกพูดไม่ออกขนาดนี้มาก่อน
ด้วยสติปัญญาและความเข้าใจแค่นี้ ยังกล้าคิดจะได้มันไปครอง? ยังคิดจะแทนที่เจียงซูซูเป็นเจ้านายของมันอีก?
ต่อให้เป็นความฝัน ก็ฝันหวานเกินไปหน่อยแล้ว!
มันเองก็ขี้เกียจสนใจแล้ว ฟิ้วเดียวก็บินหายไปไกล
เซิ่งหนานกับหลินฝูมองหน้ากัน
เซิ่งหนานขมวดคิ้ว “ไป๋เยวี่ย เธอแน่ใจว่ายังมีอีกไหม? ท่านปลิดชีพเทพไปแล้วนะ”
ไป๋เยวี่ยยังเขย่งเท้าจ้องมองเข้าไปในป่าดงดิบ “ความหมายของท่านปลิดชีพเทพก็คือยังมีไงล่ะ มันอาจจะกลับไปก่อน? ให้พวกเรารออยู่ที่นี่”
อย่างนั้นหรือ?
หลินฝูมองป่าดงดิบอย่างหวาดระแวง ตรงนั้นเงียบสงบ แม้แต่พืชมารที่ปกติกวัดแกว่งกิ่งก้านก็ยังไม่ขยับเขยื้อน
ก็จริง พวกเขารออยู่ข้างนอกตั้งเกือบวันแล้ว พืชมารคงไม่ระแวงพวกเขาแล้ว