กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“เธอจะไปสนใจว่าพวกเรามีความสัมพันธ์อะไรกัน ทำไมล่ะ ยังไงก็ห้ามเชิญเขาอยู่ดี”
เหอเหมียนเหมียนตะโกนอย่างเอาแต่ใจ ตอนที่ปรึกษากันก่อนหน้านี้เธอฟังชัดเจนทุกคำ พูดให้เพราะก็เรียกว่ายืมออกไปข้างนอก พูดตามจริงก็คือเชิญบรรพบุรุษมาไว้บนหัวนั่นแหละ
เธอไม่กลัวว่าลู่เย่าจะถูกหลอกเลยสักนิด
“งั้นก็ไม่เชิญเขา”
เจียงซูซูพูดอย่างเด็ดขาด จริง ๆ แล้วเธอไม่ค่อยชอบลู่เย่าคนนั้นสักเท่าไร เดิมทีก็อยากหลอกเขาเหมือนกัน……แต่พอเทียบกับเหอเหมียนเหมียนแล้ว เพื่อนสำคัญกว่า
เหอเหมียนเหมียนยิ้มจนคิ้วคลี่ตาทอทันที
เห็นเช่นนั้น ซือเฉินก็แค่นเสียงหึ ไม่พูดอะไรอีก