กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงซูซูจนถึงตอนที่นอนอยู่บนเตียงก็ยังอยู่ในสภาพมึนงงไม่รู้ตัว ในสมองเล่นซ้ำไปซ้ำมาไม่หยุดถึงใบหน้าหล่อเหลาที่ขยายใหญ่ของชายคนนั้น ริมฝีปากบางที่เย้ายวน ลมหายใจอุ่น ๆ ที่พ่นรดบนใบหน้าของเธอ...และยังจำได้ว่าตอนนั้นเธอถูกความหล่อหลอมจนสติแตก เกิดอารมณ์ชั่ววูบก็โน้มตัวลงไป...
ยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกเหมือนสมองเลือดไปเลี้ยงเต็มที่ ฝ่ามืออุ่น ๆ ของหลิงจวินไม่ได้เหมือนวางอยู่บนเอวของเธอ แต่เหมือนเกาไปในใจของเธอ เพราะฉะนั้น—เธอนอนไม่หลับ เป็นครั้งแรกในสองชาติที่เธอนอนไม่หลับ!
พอตอนเช้าลุกขึ้นมาพร้อมดวงตาบวมแดง เหอเหมียนเหมียนก็ตกใจมาก
“ซูซู ตาของเธอเป็นอะไรไป? ทำไมบวมขนาดนี้ ถูกเรื่องเมื่อวานทำให้ตกใจหรือเปล่า?”