ตอนที่ 79 ของล้ำค่าที่เป็นประโยชน์ต่อทั้งกาแล็กซี

“หลิงจวิน เมื่อกี้คุณพูดว่าอะไรนะ”

ไม้ย่างในมือเป่ยหยวนหล่นลงจานจนหมด เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ ยังถามซ้ำอีกครั้งด้วยความตื่นเต้น เสียงดังจนดึงสายตาของคนอื่น ๆ ทั้งหมดให้หันมามอง

หลิงจวินไอเบา ๆ ครั้งหนึ่ง ต่อให้ถูกหลายคู่ตาจ้องพร้อมกันเขาก็ยังนิ่งสงบ เขาพูดเบา ๆ ว่า

“ช่วงนี้ผมใช้วัตถุดิบพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมมาตลอด แล้วพบว่าทะเลจิตของผมมีสัญญาณขยายตัว”

พูดจบเขาก็เติมประโยคหนึ่งในใจเงียบ ๆ ว่าน้ำพริกเผ็ดได้ผลชัดเจนกว่า นี่ก็เป็นเหตุผลหลักที่เขาเพิ่งจะยืนยันได้เมื่อครู่

พอคำนี้ออกมา คนที่เข้าใจความหมายก็ตะลึงงันไปหมด ในหัวมีแต่คำสองคำลอยวนอยู่ “ไม่ใช่” “เป็นไปไม่ได้”