กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“อ๋อ ที่แท้ก็ไม่อยากเลือกนี่เอง” สายตาของเจียงซูซูตกลงบนใบหน้าเซิ่งหนาน เธอพูดเสียงเบา ๆ
“ดูท่าพันตรีเซิ่งก็ยังเหมือนเดิมนะ ถึงจะเปลี่ยนคนข้างกายเป็นคนใหม่แล้ว นิสัยขี้เหนียวติดตัวเก่านี้ก็ยังไม่หาย”
เธอถอนหายใจทำทีสงสัยอีกครั้ง ดูเหมือนพูดกับตัวเองแต่เสียงดังมาก “หรือว่าคนข้างกายไม่ใช่คนในใจ?”
พอคำนี้ออกไป รอบข้างก็เงียบลงทันที
หลิงจวินชะงักไปครู่หนึ่ง แววตาฉายแววยิ้มวาบหนึ่ง
ซือเฉินถึงกับเกือบหัวเราะจนน้ำพุ่ง ฉันบอกเลยนะคุณย่าทวด เธอกล้าเพิ่มเสียงอีกหน่อยไหม?
ไม่ต้องพูดถึงคนสองฝ่ายนี้ที่ตกตะลึงกับคำพูดนี้ แม้แต่ลูกค้าคนอื่นในร้านที่ได้ยินเสียงก็หันมามองตาม แล้วพอมองดี ๆ เฮ้ ที่แท้ก็คนรู้จักกันทั้งนั้น