กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
“พี่ยังไม่ได้กินข้าวใช่ไหม เรากินข้าวด้วยกันเถอะ?” เหลียงโหย่วอวี่มองเธอด้วยดวงตาเป็นประกาย ราวกับเรื่องเมื่อวานถูกลืมไปหมดแล้ว
เจียงซูซูนิ่งไปเล็กน้อย คำขอโทษติดอยู่ที่ลำคอ พูดออกมาไม่ได้สักที สุดท้ายก็ได้แต่ปล่อยให้เขาลากไปกินข้าวเช้า
เหลียงโหย่วอวี่ยังกินธัญพืชพลังวิญญาณเต็มเปี่ยม ส่วนเจียงซูซูยังกินอาหารพลังวิญญาณระดับต่ำที่หน่วยรบจัดให้
นักรบพลังพิเศษไปเขตสงครามกันหมดแล้ว เจียงซูซูเห็นเหลียงโหย่วอวี่เบื่อมาก จึงตัดสินใจพาเขาไปเก็บของหลุดมือที่เขตสงคราม เพราะมิติระบบยังต้องอัปเกรดอีก มาหลายวันแล้ว นอกจากส่วนแบ่งจากของเหนือระดับ ก็ไม่ได้อะไรเลย