กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ขณะที่กำลังหัวเราะเล่นกันอยู่ จู่ ๆ ก็มีเสียงเอะอะโวยวายดังมาจากระยะไกล แว่วได้ยินเสียงของซือเฉินที่ทั้งร้อนรนและหัวเสียดังแทรกมา
“……ช้าหน่อย……อย่าให้บาดเจ็บไปมากกว่านี้……”
เอ๊ะ มีคนบาดเจ็บงั้นเหรอ
ทุกคนมองหน้ากันและเห็นความประหลาดใจในดวงตาของกันและกัน วินาทีต่อมาพวกเขาก็หันหลังพร้อมกันแล้ววิ่งไปยังต้นเสียง
เพียงชั่วครู่ เต็นท์ก็เต็มไปด้วยผู้คน