ตอนที่ 20 ไม่ต้องเกรงใจ กินเยอะๆ

ที่โต๊ะอาหาร

ผักกาดเขียวขจีงามราวกับหยกมรกต ภายใต้ไอร้อนพวยพุ่งเป็นประกายระยิบระยับ แถมผ่านฝีมือการปรุงอาหารอันยอดเยี่ยมของเจียงเฟิงอีกชั้น พอเข้าปากก็หอมสดชื่นเต็มปากเต็มคำ

เจียงซูซูหรี่ตาพร้อมสีหน้าพออกพอใจ แม้ตอนกลางวันจะเคยกินไปรอบหนึ่งแล้ว แต่ไม่รู้ว่าเป็นเพราะพลังวิญญาณเต็มเปี่ยมหรือเปล่า เธอรู้สึกว่ารสชาติยังดีกว่าผักกาดเขียวในชาติก่อนของเธอเสียอีก

เธอรีบตะครุบตะเกียบไปคีบหน่อไม้ฝรั่งคลุกกับอีกอย่างอย่างอดใจไม่ไหว กรุบกรอบชื่นปากแถมมีรสเปรี้ยวนิด ๆ พอคำหนึ่งเข้าท้องก็รู้สึกว่าอยากกินข้าวขึ้นอย่างมาก ดูท่าจะหิวหนักกว่าเดิมอีก

อีกจานคือผักกาดขาวน้อย ใบสีเขียวอ่อนกึ่งโปร่งแสงอ่อนนุ่มแช่อยู่ในน้ำซุป รสสดใหม่หอมละมุนบอกได้คำเดียวว่าสุดยอด