กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงเฟิงเป็นพ่อที่ดีและทำหน้าที่ได้สมบูรณ์แบบ เขาเห็นลูกสาวไม่พูดอะไรมาตลอด จึงแอบขยับเข้าไปใกล้เธอ
“ซูซู สมบัติดารามีความสามารถพิเศษ พื้นที่ที่มันอาศัยอยู่จะไม่มีสัตว์มารอื่นอีก ดังนั้นดวงดาวนี้ปลอดภัยมาก” เจียงเฟิงพูดเสียงเบา
“อีกอย่าง ในเมื่อหลิงจวินแบกแรงกดดันให้เราสองคนเข้าร่วมทีมค้นหาสมบัติ เราก็ทำให้เขาเสียหน้าไม่ได้”
ยังมีพ่อที่ห่วงเธอ เจียงซูซูรู้สึกซึ้งใจอยู่นิด ๆ เพียงแต่...ประโยคแรกฟังดูดี ประโยคหลังเหมือนมีอะไรไม่ชอบมาพากล...
——วินาทีถัดมา เธอก็รู้ว่าอะไรไม่ชอบมาพากล
“ทุกคนก็รู้รูปร่างและคุณลักษณะพิเศษของสมบัติดาราดี งั้นต่อไปเราแยกกันลงมือ คนละพื้นที่ ไม่มีปัญหาใช่ไหม”
พอพูดจบ สายตาของซือเฉินก็ทอดไปทางเจียงเฟิงและเจียงซูซู
เจียงเฟิงผายอกขึ้น “ไม่มีปัญหา”
อู่จิ้ง “ไม่มีปัญหา”
เจี่ยงลั่ว “ไม่มีปัญหา”