ตอนที่ 149 มิติของต้นไม้น้อย

“แง ๆ!”

เสียงร้องไห้ระงมดังขึ้นจากทุกสารทิศ ทำลายบรรยากาศอันเงียบงันลง

“……”

“มันกำลังร้องไห้อยู่เหรอ?”

หวาหวากอดขามู่เหอไว้ ปากเล็กอ้าค้าง ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยความตกตะลึง

“ทั้งที่มันนิสัยไม่ดีแท้ ๆ คิดจะหลอกพวกเราเข้าไปข้างใน! แล้วตอนนี้ทำไมถึงมาร้องไห้ล่ะ?”

มู่เหอลูบหัวหวาหวา “อาจจะ……”

“แง ๆ!”

เสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นดังรัวขัดจังหวะคำพูดของมู่เหอเพื่อระบายความน้อยอกน้อยใจ

“ปัก ๆ!”