ตอนที่ 147 หลงทางแล้ว

“เหอเหอ เธอดูสิ!”

แก้วมังกรลูกใหญ่อีกแล้ว!

มู่เหอเด็ดลงมาจากกิ่ง พลอยดึงดอกมังกรมาอีกกำมือหนึ่ง

ดอกไม้สองสามดอกนี้ข้างใต้ไม่มีผล พอดีเอาไปต้มซุปได้

“จิ๊บ ๆ”

เก็บ ๆ เก็บไม่หยุดเลย ทำไมผลไม้ถึงเยอะขนาดนี้นะ!

ผู้ชายคนนั้นทำงานบ้างหรือเปล่าเนี่ย ตลอดทางนี้รู้สึกเหมือนเดินผ่านตรงไหนก็เจอแต่แก้วมังกร

เรื่องนี้ไก่พลังชีวิตเข้าใจเหลิ่งซือเหนียนผิดไปแล้ว

ตอนที่เขาเพิ่งเข้ามาแรก ๆ เลือกที่จะค่อย ๆ เด็ดเข้าไปข้างในทีละนิด แต่ต่อมาพบว่าป่าผืนนี้กว้างใหญ่มาก เขาเก็บเกี่ยวคนเดียวช้าเกินไป

จึงใช้พลังพิเศษแยกเป็นลูกมังกรสิบกว่าตัว ล้อมป่าทั้งผืนไว้จากวงนอก แล้วค่อย ๆ รุกคืบเข้ามายังใจกลาง