ตอนที่ 142 คันอุ้งมือยิบๆ

“เสี่ยวเหอ อีกสองวันไลฟ์สดเราจะขายผักของพวกเราอีกไหม?”

ป้าหวังถามมู่เหอไปพลาง บรรจุของไปพลาง

ผักที่บ้านของป้ายังโตไม่เต็มที่เลย ถ้าจะขายตอนนี้ก็คงไม่ได้

พอคิดถึงผักสดเขียวชอุ่มที่กำลังเติบโตอยู่ในแปลง เธอก็ไม่อยากตัดมันตอนนี้จริง ๆ น่าเสียดายเกินไป

“ไม่ขาย ฉันดูแล้วพืชผลที่ทุกคนปลูกไว้น่าจะต้องใช้เวลาอีกเดือนกว่า ๆ ถึงจะโตเต็มวัย ปล่อยให้มันโตต่ออีกหน่อยเถอะ”

มู่เหอยกกระต่ายทั้งตัวขึ้นมาตรวจดู เห็นว่าไม่มีปัญหาอะไรก็โยนกลับลงไป แล้วตรวจตัวถัดไปต่อ

“ถ้าที่บ้านมีผลไม้ป่าหรือผักป่าที่เก็บมาจากบนเขา ก็เอามาขายได้”