ตอนที่ 140 เจ้าเล่ห์

ลมด้านนอกหน้าต่างพัดแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมฆบนเส้นขอบฟ้าค่อย ๆ รวมตัวกัน

อากาศหนาวแล้ว

เหลิ่งซือเหนียนดึงมู่เหอเข้ามาไว้ในอ้อมแขน ถ่ายทอดความอบอุ่นให้เธอ

พลังพิเศษถูกเผาผลาญลดลงอย่างต่อเนื่อง ทว่าสีหน้าของเหลิ่งซือเหนียนกลับผ่อนคลายมากขึ้นเรื่อย ๆ

เขากระชับแขนเข้าหาตัว อกอุ่นแนบชิดกับมู่เหอ

“ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อผ้า”

มู่เหอสัมผัสได้ถึงผิวลื่นเนียนด้านหลัง มือเล็กจึงเอื้อมคลำไปด้านหลังโดยไม่รู้ตัว

เหลิ่งซือเหนียนกุมมือมู่เหอไว้ “ใครเขาใส่เสื้อผ้านอนกัน?”

หืม?

มู่เหอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกบอกเป็นนัย