ตอนที่ 135 ฟอกหนังสัตว์อสูร

คำตอบโดยไม่รู้ตัวทำให้มู่เหอตกใจจนตาเบิกกว้าง เธอรีบเปลี่ยนเรื่องทันที “รีบมาช่วยฉันถอนสมุนไพรเร็วเข้า”

เหลิ่งซือเหนียนที่ยังไม่ทันได้คิดอะไรย่อมเชื่อฟังและเดินเข้าไปใกล้มู่เหออย่างว่าง่าย ไม่ได้คิดเลยแม้แต่น้อยว่าศตวรรษเก่าที่มู่เหอพูดถึงนั้นคืออะไร

คงจะเป็นคำเรียกขานเฉพาะในบ้านเกิดของมู่เหอกระมัง

เหลิ่งซือเหนียนมองสิ่งที่ค่อนข้างอุ่นในฝ่ามืออีกข้าง พลางเผยสีหน้ารังเกียจ แล้วโยนมันลงบนพื้นอย่างส่งเดช

เมื่อครู่ตอนที่เขาเดินมาเห็นเจ้าไก่ขี้โรคนอนพะงาบ ๆ อยู่บนเบาะรองนั่ง ขาน้อย ๆ ของมันยังกระตุกเป็นพัก ๆ เหมือนเป็นตะคริว

รอบข้างก็ไม่มีเจ้าไก่พลังชีวิต ไม่รู้ว่ามันวิ่งไปไหนแล้ว เหลิ่งซือเหนียนจึงจำใจต้องพกมันติดตัวมาด้วย

ช่วยไม่ได้ หากหวาหวาเห็นว่าไก่หายไปตัวหนึ่ง อาจจะร้องไห้เอาได้