กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังมื้ออาหาร มู่เหอทั้งสามคนไปที่บ้านพักชั่วคราวก่อนรอบหนึ่ง
พอเดินเข้าไปก็ได้ยินเสียงร้องเจี๊ยวจ๊าวของพวกลูกไก่ป่า ฟังดูแข็งแรงยิ่งนัก
ลั่วเฉินเห็นพวกเขาสามคนเดินเข้ามา ก็เอ่ยขอคำชมก่อนใครเพื่อน
“เมื่อเช้าพวกเราต้มปลายข้าวโพดให้พวกมัน ตามที่คุณบอกเลย ให้กินน้ำก่อนแล้วค่อยให้อาหาร”
เหลิ่งซือเหนียนยกมือตบไหล่ลั่วเฉิน “ลำบากหน่อยนะ”
พวกลูกไก่ต่างกำลังจิกกินเศษข้าวโพดในรางหิน หัวผงกขึ้นลงดูน่ารักยิ่งนัก
มู่เหอมองสำรวจรอบด้าน ลูกไก่เหล่านี้ดูตัวโตขึ้นหนึ่งรอบเมื่อเทียบกับตอนเพิ่งฟักออกจากไข่เมื่อวาน ไม่รู้ว่าเป็นผลจากน้ำเลี้ยงเบิร์ชขาวหรือไม่
สภาพของพวกลูกไก่ดูดี มู่เหอก็วางใจ ตอนแรกยังนึกว่าพวกมันจะปรับตัวไม่ได้
“พี่เหอ อีกเดี๋ยวพวกเรายังจะไปที่แปลงเพาะปลูกไหม”