ตอนที่ 99 แอ๊ะ ไม่ให้เธอกินหรอก

เหลิ่งซือเหนียนมองน้ำตาลม้วนที่แทบจะทิ่มเข้าจมูก หัวใจพลันอ่อนยวบ เขาเอียงศีรษะแล้วกัดไปคำเล็ก ๆ คำหนึ่ง

“อร่อยมาก!”

ดวงตาของหวาหวาของแวววาว พี่ชายรูปหล่อช่างต่างจากลั่วเฉินจริง ๆ!

ไม่ยอมกัดกินลูกกวาดของเขาไปจนหมด ซาบซึ้งใจจัง!

เหลิ่งซือเหนียนก้าวไปข้างหน้าแล้วใช้อ้อมแขนเดียวยกอุ้มเขาลงมา มืออีกข้างส่งน้ำเชื่อมกาวพุทราเขาคดให้หวาหวา

“เหอเหอชงให้ ดื่มสิ หวานมากนะ”

หวาหวาใช้มือเดียวจับแก้วน้ำไว้ไม่อยู่ จึงอาศัยมือของเหลิ่งซือเหนียนช่วยประคองแล้วดื่มอึก ๆ ไปสองอึก

“น้ำหวานแสนอร่อย!” หวาหวาส่ายหัวดุ๊กดิ๊ก พลางชูน้ำตาลม้วนควงเป็นวงกลม

“เอาละ อย่ามัวแต่อยู่ตรงนี้เลย ไป ออกไปดื่มข้างนอกกัน”

เหลิ่งซือเหนียนแตะแผ่นหลังของหวาหวาแล้วโอบประคองเขาออกจากห้องครัว