กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ลั่วเฉินมองดูพี่เหอกินกีวีอยู่ข้าง ๆ ปฏิกิริยาสะท้อนกลับทำให้เปรี้ยวจนเขากลืนน้ำลายเอื๊อก
เขาเบือนสายตาไม่อยากมองอีก พอหันหน้าไป ก็เห็นหวาหวาหันหลังให้พวกเขานั่งยอง ๆ อยู่บนพื้น ร่างเล็ก ๆ ท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ ดูปราดเดียวก็รู้ว่าไม่ได้ทำเรื่องดีแน่!
แววตาของลั่วเฉินเป็นประกายวูบ ย่องเข้าไปอย่างแผ่วเบา อยากดูว่าเจ้าตัวเล็กกำลังกินอะไรอยู่
ฝีเท้าของลั่วเฉินเบามาก ระยะห่างจากหวาหวาใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
ทุกอย่างราบรื่นดี หวาหวาไม่ได้รู้ตัวเลยว่าเขาเดินเข้ามา
ลั่วเฉินยืนนิ่งอยู่ด้านหลังหวาหวา ยื่นหัวไปข้างหน้าอย่างกะทันหัน พอเห็นใบหน้าของหวาหวาก็สะดุ้งตกใจสุดขีด!
หวาหวาก็ตกใจไม่น้อย เป็นใครมาเห็นใบหน้ากลับหัวโผล่พรวดมาจากด้านหลังกะทันหันก็คงทนไม่ไหวทั้งนั้นแหละ
“อ๊าก!”
“อ๊าก!”