ตอนที่ 88 ไป๋เจ๋อ

“ถึงแล้ว”

เบื้องหน้าคือถ้ำขนาดมหึมา รอบ ๆ ถ้ำยังมีดอกไม้ป่าหลากสีสันขึ้นอยู่อย่างหนาแน่น

สีชมพูของดอกเถาฮวา สีแดงชาดของดอกเว่อเจ่อ และสีม่วงของดอกเถาวัลย์

ท่ามกลางพงดอกไม้ยังประดับด้วยดอกไม้สีฟ้าอ่อนราวแสงจันทร์อยู่ไม่กี่ดอก ดูเรียบหรูและสง่างามยิ่ง

ทุกคนมองหน้ากัน ก่อนเดินไปทางถ้ำ

ทันทีที่มาถึงปากถ้ำ ดอกไม้ใบหญ้าด้านนอกก็เริ่มเต้นรำโดยอัตโนมัติทั้งที่ไม่มีลม

ราวกับกำลังส่งข่าว

ทันใดนั้นภายในถ้ำก็มีลมกรรโชกพัดออกมา ลมพัดใส่ทุกคนจนถอยออกไป พยายามขัดขวางไม่ให้พวกเขาเข้าไปด้านใน

ลมกรรโชกจำแลงเป็นมือข้างหนึ่ง ค่อย ๆ ผลักทุกคนทีละคน

เหลิ่งซือเหนียนปกป้องมู่เหอไว้ด้านหลัง แม้ลมนี้จะดูไม่มีพลังทำร้าย แต่ระวังไว้ก่อนย่อมดีกว่า