เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ทางด้านนี้พวกลั่วเฉินต่างจดจ้องคอมเมนต์วิ่งตาไม่กะพริบ ท่ามกลางเสียงบ่นเสียดายก็ยังมีถ้อยคำดุดันชวนคิดลึกปะปนอยู่สองสามข้อความ
ทำเอาหลายคนถึงกับอึ้ง ข้าวสารมันไม่หอมหรือยังไงกัน แต่ละคนถึงได้เอาแต่จ้องมือของหัวหน้าหน่วยตาเป็นมัน…
ถึงแม้ลายเส้นมือข้างนั้นจะดูดีอยู่บ้างก็เถอะ แต่มันก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรือเปล่า…
“ดูเหมือนทุกคนจะมือไวกันมากเลยนะคะ! ต่อไปเราจะเริ่มวางขายสินค้าราคาพิเศษระลอกที่สอง มันฝรั่งกับมันเทศค่ะ!”
มู่เหอยังแนะนำไม่ทันจบ คอมเมนต์วิ่งก็เริ่มเด้งขึ้นมาในช่องแชตอย่างรวดเร็วอีกครั้ง
“สตรีมเมอร์! ทำไมดาวไห่หลานของพวกเราถึงกดซื้อไม่ได้ล่ะ?! ได้โปรดเปิดให้พวกเราด้วยเถอะ!”
“มันฝรั่งฉันรู้จัก แต่มันเทศคืออะไรเหรอ?”
“วางขายเลย วางขายเลย ฉันเตรียมตัวพร้อมแล้ว!”
“สตรีมเมอร์ ชุดละกี่จินเหรอ?”