กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
มู่เหอหันกลับมา แล้วโยนหญ้าป่าในมือทิ้งไปตามสัญชาตญาณ
สายตาพร่ามัวไปวูบหนึ่ง จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างวิ่งผ่านหน้าเธอไป
พอเพ่งมองดูดี ๆ เจ้าตัวเล็กที่วิ่งจนเกิดภาพติดตานั่นไม่ใช่หวาหวาหรอกเหรอ!
ทำไมตอนนี้เขาถึงได้ชอบเหลิ่งซือเหนียนขนาดนี้นะ?
เมื่อเช้ายังกระซิบกระซาบนินทาเขาให้เธอฟังอยู่เลยแท้ ๆ
โสมเปลี่ยนใจง่ายจริง ๆ
“อ๊ะ! พี่ชายสุดหล่อในที่สุดคุณก็กลับมาแล้ว! วันนี้หนูคิดถึงคุณจังเลย!”
หวาหวาพุ่งพรวดเดียวไปอยู่ตรงหน้าเหลิ่งซือเหนียน กอดขาเขาไว้แน่น ใบหน้าเล็ก ๆ ถูไถไปมากับขา
หอมจัง หอมจริง ๆ
จากที่ไกล ๆ ท่านหวาหวาก็ได้กลิ่นแล้ว วันนี้จะยอมแนบชิดกับเจ้าคนเลวตัวเหม็นสักหน่อยแล้วกันนะ