ตอนที่ 67 หญ้าเงาจันทรา

เศษหญ้าปลิวกระจัดกระจาย หมาป่ายักษ์ตัวยาวห้าถึงหกเมตรสีเทาเงินทั่วร่างพยายามตะเกียกตะกายมุดออกมาจากใต้ต้นไม้ใหญ่ที่ทับร่างของมันอย่างยากลำบาก

เขี้ยวหมาป่ายื่นแยกออกมาโดยไม่รู้ตัว ประกายแสงเย็นยะเยือกอันคมกริบถูกบดบังด้วยสีเลือด

กรงเล็บแหลมคมบิดเบี้ยวเป็นแนวโค้งผิดรูป ดูเหมือนจะหักเสียแล้ว

เลือดสดสีแดงคล้ำกดทับต้นหญ้าใต้ร่างของมันจนลู่ติดพื้น

คล้ายรับรู้ได้ถึงพลังชีวิตบนร่างที่มลายหายไปอย่างรวดเร็ว การเคลื่อนไหวของมันจึงยิ่งทวีความร้อนรน

เสียงกรงเล็บตะกุยเปลือกไม้ช้าลงเรื่อย ๆ แม้หมาป่าพลังพิเศษจะเค้นพลังพิเศษทั่วร่างเพื่อเร่งความเร็วแล้ว ทว่าเรี่ยวแรงของมันกลับยิ่งถดถอย

เมื่อหมัดหนักหน่วงสุดท้ายของพังหู่ซัดลงไป ลำต้นไม้ก็แหลกสลาย หมาป่าพลังพิเศษเบื้องล่างส่งเสียงครวญครางแล้วสิ้นลมหายใจตามไป