ตอนที่ 56 วางแผน

ให้ตายสิ!

ลั่วเฉินคร่ำครวญ “ถึงตาผมอีกแล้ว!”

สัตว์หมูกินแล้วอร่อยก็จริง แต่กลิ่นของมันรุนแรงเกินไปหน่อย

เขายกพลั่วขึ้นอย่างไม่เต็มใจ ก่อนเร่งฝีเท้ามุ่งหน้าไปยังคอกหมู

โชคดีที่เมื่อครู่เขากินข้าวมาแล้ว ไม่อย่างนั้นจะให้เขากินอาหารฝีมือเสี่ยวชีลงได้อย่างไร

นับว่าถังจิ่งยังพอมีจิตสำนึกอยู่บ้าง

แม้ปากของลั่วเฉินจะบ่นว่าไม่เต็มใจ แต่เขากลับทำความสะอาดได้เร็วกว่าทุกคน

ทั้งสะอาดทั้งรวดเร็ว

สมแล้วที่ครอบครัวทำงานด้านการตรวจสอบ อย่างน้อยก็ยังมีจรรยาบรรณในอาชีพอยู่บ้าง

เขาจัดการหมูตัวสุดท้ายอย่างรวดเร็ว เติมหญ้าและน้ำให้เรียบร้อย จากนั้นลั่วเฉินก็ออกไป