กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หวาหวาวิ่งไปพลาง ปลาที่อยู่ในอ้อมแขนก็ดิ้นไปพลาง
กว่าหวาหวาจะวิ่งไปถึงหน้าประตู ปลาก็สั่นจนเป็นตะคริวไปหมดแล้ว
เหลิ่งซือเหนียนยื่นมือไปรับปลาไว้ แต่ยังไม่ทันได้พูดอะไร ลั่วเฉินกับคนอื่น ๆ ก็พุ่งเข้ามาแล้ว
“หัวหน้า รีบดูเร็ว!” พังหู่ยกตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่วางลงบนพื้น แล้วส่งสัญญาณให้ทั้งสองคนดูข้างในตู้
เหลิ่งซือเหนียนกับมู่เหอเงยหน้ามองเข้าไป ปลาตัวใหญ่หนาแน่นยั้วเยี้ยพลิกตัวไปมาอยู่ในตู้ แม้น้ำจะมีไม่มาก แต่ก็เพียงพอให้พวกมันมีชีวิตอยู่ได้
มู่เหอคำนวณดูคร่าว ๆ น่าจะมีอยู่หลายร้อยตัว!
“พี่เหอ พวกเราไม่ได้จับปลาตัวเล็กเลย แค่เหวี่ยงแหครั้งเดียวก็ได้ปลาตัวใหญ่ขนาดนี้แล้ว!” ลั่วเฉินใช้มือกะขนาด ปลาเล็กที่สุดก็ยังยาวตั้งเจ็ดสิบถึงแปดสิบเซนติเมตร