ตอนที่ 43 ขึ้นเขา

อาหารเช้าคือซวนล่าเฝิ่นกับไข่ผัดกุยช่ายป่า

เส้นในซวนล่าเฝิ่นเป็นเส้นที่มู่เหอกับเสี่ยวชีช่วยกันทำมาจากมันฝรั่ง

เริ่มจากบดมันฝรั่งให้เป็นเนื้อเนียน ตักออกมาล้างน้ำและกรอง จากนั้นนำแป้งมันฝรั่งที่ตกตะกอนในท้ายที่สุดมาทำเป็นเส้นมันฝรั่ง

ทั้งลื่นคอทั้งเหนียวนุ่มหนึบหนับ เมื่อเทียบกับวุ้นเส้นมันเทศแล้วยังมีความนุ่มเหนียวละมุนลิ้นเพิ่มขึ้นมาอีกหน่อย

พวกลั่วเฉินที่มาขอกินข้าวด้วยก้มหน้าก้มตากินกันไม่เงยหน้า เสียงซดเส้นดังซูดซาดจนทำเอาหวาหวาร้อนรนใจขึ้นมาเลย

ปัดโธ่เอ๊ย เจ้าพวกตัวกินจุพวกนี้นี่!

มู่เหอรีบคีบกุยช่ายมาสองสามคำแล้วโยนใส่ชามของเหลิ่งซือเหนียน “รีบกินเข้า”

บำรุงร่างกายให้นายสักหน่อย

พอดื่มน้ำแกงคำสุดท้ายหมด ทั้งหมดก็ออกเดินทาง

ไปเดินดูที่แปลงข้าวเจ้าก่อนหนึ่งรอบ มู่เหอต้องมาถ่ายเทพลังพิเศษที่นี่ทุกวัน