ตอนที่ 15 พบกันอีกครั้ง

หมูป่า!

มู่เหอรู้สึกไม่ดีอย่างยิ่ง เพราะขนาดตัวของมันใหญ่เกินไป สูงพอ ๆ กับตึกหนึ่งชั้นเลยทีเดียว

หมูป่าตรงหน้าใช้ขาหน้าตะกุยดินอย่างหงุดหงิด พ่นลมหายใจออกมารุนแรงแล้วพุ่งชาร์จมาทางมู่เหอ

มู่เหอส่งพลังพิเศษทั่วร่างลงไปในผืนดิน หน่อไม้แต่ละหน่อพุ่งแทงเข้าใส่ท้องหมูป่าราวกับลูกศร

หมูป่าเหมือนจะไม่กลัวความเจ็บปวด ชนหน่อไม้หักเป็นแถว ๆ เพียงชั่วครู่ก็พุ่งมาถึงตรงหน้ามู่เหอ

หวาหวาสัมผัสได้ในความว่างเปล่าว่าพลังงานของมู่เหออ่อนแรงลง จึงรีบถ่ายทอดพลังงานเข้าสู่ร่างของเธอ

หมูป่ายิ่งเข้ามาใกล้ทุกที เมื่อเห็นลูกศรหน่อไม้ที่ไร้ผลถูกหมูป่าชนจนแหลก มู่เหอจึงเก็บพลังพิเศษแล้ววิ่งหนีเข้าไปในส่วนลึกของป่าไผ่

วิ่งไปพลางเร่งการเจริญเติบโตของเถาหญ้าบนพื้นให้พันขาหมูป่าไปพลางเพื่อถ่วงเวลา

ในระหว่างที่วิ่ง มู่เหอก็พลันได้ยินเสียงร้องโหยหวนดังขึ้น