กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 192 ลงโทษด้วยไม้เรียว
แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ลับลงหลังภูเขา ควันไฟในเขตบ้านพักครอบครัวทหารลอยขึ้นมาแล้ว เฝิงลี่เดินวนอยู่ข้างเตาไฟสามรอบ สุดท้ายก็อดไม่ได้ที่จะพูดกับเฉินเผิงเฟย “นายไปดูที่ริมแม่น้ำหน่อยสิ ทำไมเด็ก ๆ พวกนี้ยังไม่กลับมาอีก”
เฉินเผิงเฟยเขวี้ยงบุหรี่ที่คาบอยู่ในปากทิ้ง แล้วลุกขึ้น “ดูท่าจะเล่นจนเหลิงกันไปแล้ว! พอฉันไปเจอพวกมัน ต้องอัดให้สักยกแน่!”
เขาเพิ่งเดินมาถึงทางเข้าเขตบ้านพัก ก็เห็นแต่ไกลว่า “ตุ๊กตาดิน” สี่ตัวเดินเรียงแถวกันมา ผมของเสี่ยวฟานกับเจ้าเสี่ยวหัวเต็มไปด้วยคราบโคลน แขนเสื้อพับขึ้นถึงข้อศอก ผิวที่โผล่ออกมาก็เต็มไปด้วยโคลนดำ