กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 166 ฉินรั่วเฟิงตื่นขึ้น เริ่มฝึกอย่างช้า ๆ
สุดท้ายเสิ่นเจียหนิงก็ขัดใจทุกคนไม่ไหว ต้องให้ฮั่วถิงเฉินกับฉินหร่วนส่งกลับบ้านไป
ก่อนกลับ เธอย้ำกับโจวซิวเหวินซ้ำแล้วซ้ำอีก “ผู้พันโจว ถ้ารั่วเฟิงฟื้นเมื่อไหร่ ต้องบอกฉันเป็นคนแรกเลยนะ ไม่ว่าจะดึกแค่ไหน”
โจวซิวเหวินพยักหน้าหนัก ๆ มองเบ้าตาที่แดงระเรื่อของเธอ ความรู้สึกผิดในใจก็ยิ่งหนักขึ้นอีก
“วางใจเถอะพี่สะใภ้ พอฟื้นแล้วผมจะโทรบอกทันที”
ในห้องผู้ป่วยเหลือเพียงหูอวี้เฟินกับโจวซิวเหวิน
หูอวี้เฟินนั่งอยู่ข้างเตียงผู้ป่วย ค่อย ๆ เช็ดโคลนบนใบหน้าของฉินรั่วเฟิง แววตาเต็มไปด้วยความสงสาร