กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 128 กลับบ้านแล้ว
จักรยานเพิ่งเลี้ยวเข้าเขตบ้านพักครอบครัวทหารของโรงงานเหล็กกล้า เฝิงลี่ก็ยื่นหัวออกมาจากหน้าต่าง มือยังกำผ้ากันเปื้อนอยู่ผืนหนึ่ง
พอเห็นเงาร่างของเด็ก ๆ เข้าก็รีบก้าวเร็ว ๆ วิ่งออกมาทันที “เสี่ยวฟาน! เสี่ยวฟาง! ในที่สุดก็กลับมาแล้ว!”
เธอกางแขนออกโอบพี่น้องสองคนที่พุ่งเข้ามาไว้ในอ้อมแขน มือลูบหลังพวกเขาเบา ๆ เบ้าตาแดงเรื่อเล็กน้อย “ผอมลงแล้ว ทำไมหน้าแหลมลงอย่างนี้ล่ะ อยู่ซานเฉิงกินไม่อิ่มหรือเปล่า”
เสี่ยวฟางเงยหน้าเล็ก ๆ ขึ้น เอาปลอกแขนถูแก้มเฝิงลี่เบา ๆ “เปล่าเลย เปล่าเลย พี่ฉินหร่วนทำของอร่อยให้เรากินตั้งเยอะ หมูตุ๋นซีอิ๊ว ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน หอมกว่าที่แม่ทำอีก!”