กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 71 เด็กชายที่กัดฟันอดทน
พอรู้ตัวอีกทีก็บ่ายแล้ว มื้อเที่ยงกินข้าวที่โรงอาหารไปเลย
ตะวันลับขอบฟ้า ผู้คนที่สนามฝึกก็เริ่มน้อยลงเรื่อย ๆ
ฮั่วถิงเฉินจูงมือเฉินเสี่ยวฟานเดินกลับไปยังเขตบ้านพักครอบครัวทหาร เด็กน้อยเหนื่อยจนหน้าตาแดงก่ำ แต่ยังกำปืนฝึกกระบอกนั้นไว้ไม่ยอมปล่อย
“พี่เขย ผมจะได้ยิงปืนจริงเมื่อไหร่” เฉินเสี่ยวฟานเงยหน้าเล็ก ๆ ขึ้นถาม
“พอเธออายุ 12 ปี สูงพอแล้ว ฉันจะสอนเธอยิงปืนจริง”
“งั้นผมต้องรีบสูงให้ไว ๆ!” เฉินเสี่ยวฟานกระโดดโลดเต้น “พอผมได้เป็นผู้การกรม ผมจะไปเป็นพลทหารรักษาการให้พี่เขย!”