กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 66 ไปรับคน
เวลา 10:00 น. ณ สถานีรถไฟซานเฉิง แสงแดดส่องลอดผ่านหน้าต่างกระจกบนหลังคาลงมา ทาบทับเป็นรอยด่างดวงบนพื้นกระเบื้องอันสะอาดตา
ฉินหร่วนสวมชุดกระโปรงลายดอกไม้เล็ก ๆ สีฟ้าอ่อน ปลายนิ้วเย็นเฉียบเล็กน้อย
ฮั่วถิงเฉินยืนอยู่ข้างกายเธอในเครื่องแบบทหารที่เรียบกริบ มือข้างหนึ่งแตะลงบนหัวไหล่ของเธอแผ่วเบา เอ่ยปลอบเสียงเบาว่า “ไม่ต้องตื่นเต้นไป ลุงเฉินใกล้จะมาถึงแล้ว”
ฉินหร่วนพยักหน้า สายตาจับจ้องไปยังทางออกสถานีอย่างไม่ละสายตา
เมื่อเสียงประกาศว่ารถไฟเข้าเทียบชานชาลาดังขึ้น ฝูงชนก็เริ่มเคลื่อนไหวหลั่งไหล
ฉินหร่วนเขย่งปลายเท้า พยายามค้นหาเงาร่างที่ทั้งคุ้นตาและแปลกหน้าร่างนั้นท่ามกลางฝูงชน