กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 94 อสูรร้ายยุคบรรพกาลมาแล้ว
ม้วนภาพที่บรรทุกทั้งสามคนหยุดอยู่เหนือจุดมืดดวงหนึ่ง ซึ่งดำสนิทและตัดกับดวงดาวสุกสว่างดวงอื่นอย่างชัดเจน
ดวงดาวดวงนี้แทบหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับความมืดรอบกาย ทั้งยังดำยิ่งกว่าความมืดเสียอีก
อวิ๋นอี้ฉือกล่าวว่า “ไม่รู้ว่าหลังจากพวกเราแยกกันลงไปทีละคนแล้ว จะไปตกอยู่ที่เดียวกันได้หรือไม่”
หนิงทิงหลานกล่าวว่า “ศิษย์น้องหญิงวางใจเถิด ต่อให้ข้างในมีอันตราย อย่างมากก็แค่ไม่ได้รับมรดกสืบทอดแล้วถูกส่งออกจากแดนเร้นลับ ไม่ถึงกับเป็นอันตรายต่อชีวิต อีกอย่าง พอถึงพื้นข้าจะไปตามหาเจ้า”
มู่หยุนเจียนซึ่งยืนฟังอยู่ข้าง ๆ กลอกตา ก่อนเอ่ยเสียงประชดประชันว่า “พอถึงพื้นข้าจะไปตามหาเจ้าอย่างนั้นหรือ ศิษย์น้องหนิงช่างเป็นผู้ที่ทะนุถนอมสตรีจริง ๆ”