กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 67 พอเข้าประตูก็เห็นฉางเวยกำลังตีไหลฝู
เช้าตรู่วันถัดมา อวิ๋นอี้ฉือตื่นแต่เช้า ฝึกกระบี่เสร็จก็เห็นว่าได้เวลาแล้ว จึงไปยังเรือนที่เหล่าผู้บำเพ็ญพุทธจากอารามฉานอินพักอยู่ เพื่อเรียกเสวียนจู๋ไปเรียนที่โถงศึกษา
มู่หยุนเจียนกับหนิงทิงหลานและคนอื่น ๆ ต่างย้ายออกจากยอดเขาหลักของยอดเขาลืมธุลี ไปตั้งเรือนพักของตนเองแล้ว
หากพวกเขาเชิญพุทธบุตรไปด้วยในตอนเช้า ก็ต้องอ้อมไปยอดเขาหลักทุกวัน
เวินฝูเยว่บอกว่าจะปฏิบัติต่อเสวียนจู๋ในฐานะสหายธรรมดาคนหนึ่ง การให้ทั้งสามคนไปรับส่งพร้อมกันดูเอิกเกริกเกินไป หน้าที่ชวนพุทธบุตรไปเรียนจึงตกเป็นของอวิ๋นอี้ฉือ
อวิ๋นอี้ฉือคิดว่าอย่างไรก็เป็นทางผ่านอยู่แล้ว