กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 64 ไปหาท่านอาจารย์กันเถอะ
หลังจากกระต่ายน้อยผ่านความรู้สึกพังทลายซ้ำแล้วซ้ำเล่า—พยายามยอมรับความจริงแต่ก็ยังทำใจไม่ได้ ก่อนจะกลับมาพังทลายอีกครั้ง—ในที่สุดก็ทนรับแรงกระแทกไม่ไหว ขาสั้น ๆ เตะหนึ่งทีแล้วหมดสติไป
อวิ๋นอี้ฉือถอนหายใจ ก่อนจะอุ้มกระต่ายน้อยที่นอนหงายท้องอยู่บนโต๊ะขึ้นมาวางบนหมอนนุ่มข้างเตียง
เตียงหลังเล็กที่นางสั่งทำให้มู่หยุนเจียนถูกเขาเอาไปคราวก่อนแล้ว อีกทั้งศักดิ์ศรีอันสูงส่งของเขาก็ทำให้ต่อให้กลายเป็นกระต่าย เขาก็ยังแย่งนอนบนเตียงอยู่ดี
ไม่มีทางเลือก นางจึงได้แต่ให้เขาขึ้นไปนอนบนเตียงชั่วคราว